Ga naar inhoud Ga naar navigatie

Begeleiders zijn heel nieuwsgierig naar hoe het beter kan

Jorien Elout, moeder van twee dochters (2015 en 2017).

‘Begeleiders zijn heel nieuwsgierig naar hoe het beter kan’

Na een verhuizing kwam Jorien met haar gezin op de Buitenkans. Haar oudste dochter was toen 6 jaar oud. ‘Wat me aansprak op de Buitenkans was de manier waarop de leerlingen benaderd worden. Alle leerlingen kunnen op hun eigen niveau werken, maar blijven sociaal gezien wel bij elkaar. Mijn oudste dochter liep heel erg voor wat leerstof betreft. Op de Buitenkans kan ze andere dingen doen dan de rest, zonder dat ze de connectie met de groep kwijtraakt. Binnen het onderzoek van de groep is iedereen met hetzelfde bezig, maar kunnen ze toch ieder een eigen pad bewandelen. Dat vind ik heel mooi. Ook vind ik het fijn dat er geen toetsen zijn. Het gaat echt om de ontwikkeling van kinderen. Ik vind ook dat je kinderen dat niet moet aandoen, dat geeft vooral druk en stress.

Het is interessant hoe kinderen wordt geleerd om verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leerproces. Mijn oudste dochter pikt het snel op. Ze heeft wel stimulans nodig, maar dan gebeurt daar ook wel wat mee. Mijn jongste is een heel ander kind, maar ook die vindt iedere keer wel weer nieuwe dingen om zich in vast te bijten.

Ik vind het ook mooi dat ze veel verantwoordelijkheid krijgen in de omgang met elkaar. Ze houden samen de groep netjes, maken de wc’s schoon, maar leren ook om voor elkaar te zorgen. Dat is ook een van de belangrijkste dingen in het leven. Een gat in de leerontwikkeling is makkelijk op te vullen, maar een gat in de sociale ontwikkeling vul je niet zo makkelijk op. Het is zo goed dat er sociale veiligheid is, dat je gezien wordt als kind en je elkaar kunt helpen.
In het begin vond ik het soms lastig om te zien hoe ik als ouder mij kon verhouden tot de visie van de Buitenkans en hoe ik kon bijdragen aan de ontwikkeling van mijn kind. Mijn jongste dochter is best chaotisch en in de hal van de school was het ook rommelig. Dan kost het heel veel tijd voordat ze haar helm, fietssleutel, sokken en andere spullen verzameld heeft. Zij heeft structuur nodig op dat gebied: dat alles goed geregeld is bij binnenkomst, zodat ze weet waar ze haar spullen kan laten. De laatste tijd is die structuur meer aangebracht en gaat het alweer beter. Dat is leuk aan de Buitenkans: dat begeleiders heel nieuwsgierig zijn naar hoe het beter kan. Er zit heel veel passie, dat is heel belangrijk en mooi om te zien.’

Diepte interviews

Een fijne ruimte

Jelien Veenstra werkt als conceptontwikkelaar en is moeder van drie kinderen op de Buitenkans. Bij de Buitenkans kreeg ze de opdracht om aan de slag te gaan met ‘de ruimte als pedagoog’. De omgeving is heel belangrijk op de Buitenkans. Ouders geeft het ook veel vertrouwen als ze zien wat er wordt aangeboden, waar de kinderen mee bezig zijn en hoe ze worden geïnspireerd.

Behoeftes erkend

Wieke Ristimakie, moeder van een zoon (2020) en een dochter (2022). Vanwege de visie en de ervaringen gaan beide kinderen naar de Buitenkans. Eerst naar de Villa en nu naar de school en de BSO.

Doen wat je zegt

Doeke werkt nu vier jaar als mentor, veelal op de oudste groepen. ‘Ik ben zelf Reggio opgevoed’, vertelt hij. Zijn moeder werkte voorheen op de Buitenkans en werkte ook thuis met de visie van Reggio. Dat sprak Doeke aan: ‘Ik vind die honderd talen heel belangrijk, dat ieder kind op z’n eigen manier mag leren en intrinsiek gemotiveerd is. En doordat er een mentor op iedere groep staat, is het welbevinden heel hoog.