Ga naar inhoud Ga naar navigatie

Een ruimte moet fijn aanvoelen als je er binnenstapt

Jelien Veenstra is moeder van drie kinderen op de Buitenkans. Ze werkt als vormgever en conceptontwikkelaar. Bij de Buitenkans kreeg ze de opdracht om aan de slag te gaan met ‘de ruimte als pedagoog’. In overleg met de begeleiders bracht ze samen met groepjes ouders een aantal groepsruimtes een stap verder. De omgeving is heel belangrijk op de Buitenkans. Het is eigenlijk wat op andere scholen de methode is. Ik denk dat het veel kansen geeft als dat goed op orde is: voor begeleiders geeft het veel rust als ze een prettige routine hebben ontwikkeld om die omgeving steeds te blijven verrijken. Ouders geeft het ook veel vertrouwen als ze zien wat er wordt aangeboden, waar de kinderen mee bezig zijn en hoe ze worden geïnspireerd.

Jelien Veenstra, vormgever ‘ruimte als pedagoog’

‘Een ruimte moet fijn aanvoelen als je er binnenstapt’

Jelien Veenstra is moeder van drie kinderen op de Buitenkans. Ze werkt als vormgever en conceptontwikkelaar. Bij de Buitenkans kreeg ze de opdracht om aan de slag te gaan met ‘de ruimte als pedagoog’. In overleg met de begeleiders bracht ze samen met groepjes ouders een aantal groepsruimtes een stap verder. ‘De omgeving is heel belangrijk op de Buitenkans. Het is eigenlijk wat op andere scholen de methode is. Ik denk dat het veel kansen geeft als dat goed op orde is: voor begeleiders geeft het veel rust als ze een prettige routine hebben ontwikkeld om die omgeving steeds te blijven verrijken. Ouders geeft het ook veel vertrouwen als ze zien wat er wordt aangeboden, waar de kinderen mee bezig zijn en hoe ze worden geïnspireerd.

Toen ik met deze opdracht begon, was mijn doel dat een ruimte fijn moet aanvoelen als je binnenstapt. Met een leuk kleurtje op de muur, maar vooral dat er verschillende ‘hoekjes’ in een groepsruimte zijn waar kinderen in kunnen zitten en werken. Wat duidelijk naar voren kwam is dat de voorkeur daarin per kind heel erg verschilt. De een zit liever in een afgesloten ruimte, de ander liever in een open ruimte. Sommigen zitten liever op een hoge kruk en anderen op een stoel of in de vensterbank. Het is belangrijk dat we die afwisseling bieden, dat is goed voor het kinderlichaam. Ook heb ik gekeken naar manieren om documentatie op te hangen, wat werkt daarin en wat vinden begeleiders fijn? Dat wordt nu uitgeprobeerd. Documenteren is iets wat soms makkelijk blijft liggen omdat de tijd vaak wordt gevuld met ‘de waan van de dag’. Terwijl het wel heel belangrijk is: door het onderzoek zichtbaar te maken, kunnen kinderen het proces volgen en verder bouwen op wat er al hangt. Ook is het voor andere begeleiders en ouders heel leuk en helpend om te zien dat een onderzoek steeds verder groeit. Op dit moment zijn we aan het uitproberen hoe we de leerlijnen kunnen gebruiken als inspiratie voor verschillende plekken in de klas. Zodat kinderen dat aanbod kunnen gebruiken om het groepsonderzoek vanuit verschillende kanten te bekijken en zo makkelijker tot nieuwe vragen en verdieping komen. Verder vind ik het belangrijk dat er meer groen in de lokalen komt. Daar wordt nu aan gewerkt door een begeleider die binnenkort een werkgroepje met ouders start.’

Diepte interviews

Blijven leren

Jorien Elout, moeder van twee dochters (2015 en 2017).

‘Begeleiders zijn heel nieuwsgierig naar hoe het beter kan’

Doen wat je zegt

Doeke werkt nu vier jaar als mentor, veelal op de oudste groepen. ‘Ik ben zelf Reggio opgevoed’, vertelt hij. Zijn moeder werkte voorheen op de Buitenkans en werkte ook thuis met de visie van Reggio. Dat sprak Doeke aan: ‘Ik vind die honderd talen heel belangrijk, dat ieder kind op z’n eigen manier mag leren en intrinsiek gemotiveerd is. En doordat er een mentor op iedere groep staat, is het welbevinden heel hoog.

Competent

Femke Rinsma is directeur van het kinderopvangdeel van de Buitenkans en al sinds 2005 betrokken bij dit kindcentrum, dat werkt vanuit de pedagogiek van Reggio Emilia. Vanuit een diepe overtuiging dat kinderen competent zijn, pleit ze voor procesgericht onderwijs met een brede basis, waarin kinderen op hun eigen tempo en vooral van elkaar leren. In dit interview vertelt ze waarom die aanpak een echte kanteling in denken vraagt en hoe begeleiders leren om kinderen te begeleiden in plaats van te leiden.